Pierwszy dyżur Koła w dniu 3.09.14 znowu nas przekonał i jeszcze bardziej zmobilizował do tej pięknej i zarazem bardzo potrzebnej pracy społecznej. Realizowaliśmy główne zadanie września, czyli wydawanie wyprawek szkolnych, za które serdecznie dziękujemy Panom: Michałowi Warszawskiemu (Medtronik) oraz Arturowi Josikowi (Johnson& Johnson), którzy symbolicznie, ale pomogli nam uzupełnić zakupione z 1% przybory szkolne. Dziękujemy również Pan i Ewie Targońskiej (Bayer) za indywidualne i bezpośrednie wyposażenie jednego z naszych słodkich dzieci z rodziny zastępczej, znajdującej się w trudnej sytuacji materialnej.

Przybyło też wielu rodziców z konkretnymi problemami dotyczącymi dziecka z cukrzycą w szkole i przedszkolu i tutaj nasi edukatorzy mieli dużo pracy, którą aktualnie rozpoczynamy w placówkach opiekuńczo-wychowawczych.

Mieliśmy również piękną uroczystość – życzenia i tort ślubny z okazji ślubu jednej z naszych wychowanek, a obecnie opiekunce wolontariatu w Kole i bardzo aktywnie pracującej na rzecz Koła – Pani Kasi Naborczyk, obecnie Porzak.

Zaplanowanie zadań na aktualny rok szkolny przełożyliśmy na kolejny wcześniej rozpoczęty dyżur, gdyż później będą nadal wydawane wyprawki, zapraszamy Rodziców, póki jeszcze są.

Informujemy również o kolejnych sukcesach naszych „słodkich” dzieci, czyli wolontariuszki – Gabrysi Grasza, która została laureatką Międzynarodowego Konkursu Plastycznego oraz Huberta Znajomskiego, który otrzymał wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie literackim – „Literacki sms, czyli poezja i proza na 160 znaków. Każdy może wziąć udział w kontynuacji tego konkursu, wchodząc na stronę: http:/literacki-sms.blogspot.com
Zachęcamy, a oto nagrodzony wiersz Huberta:
Moja miłość
Boję się, że przejdzie
Nie unosząc głowy,
Nie racząc spojrzeniem,
Boję się, że przemknie
Szepcząc- nie dotykaj, zarazisz mnie swoją cukrzycą

Wiersz Huberta jest oczywiście nie wiem czemu pesymistyczny, zachęcam Was do treści optymistycznych, bo cukrzyca to też przyjaciółka, trochę wprawdzie wymagająca, ale za to wierna, tylko trzeba ją po prostu zaakceptować i po swojemu polubić, a ci, którzy boją się zarażenia nią nawet nie wiedzą, jak bardzo są chorzy na całkiem inną chorobę, ale to już ich problem. Nie dajmy się takim, trzymajmy się razem, wspierajmy i z odwagą do życia bo optymistom jest łatwiej, tego życzymy i dzieciom i Rodzicom na ten nowy rok szkolny.

Przyjaciele z Zarządu Koła